صلاح الدین صرفی ساوجی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 999 ق)، شاعر. مشهور به صرفى ژولیده‏موى. در ساوه به دنیا آمد. پس از نشو و نما، از یران به هند رفت و مدتى در گجرات و لاهور به سر برد و در سلك شاعران دربار جلال‏الدین اكبر درآمد. پس از چجندى، در 999 ق، با فیضى به دكن رفت و در آنجا وفات یافت. صرفى از شاگردان محتشم كاشانى بود و با مولانا وحشى و غیتى مصاحبت داشت. او مردى درویش مسلك بود و قصیده و غزل را نیكو مى‏سرود. از آثار وى: «دیوان» شعر.